چرخ دنده های دوچرخه کوهستان که مسئول انتقال نیروی پدال شما به مسیر هستند، به معنای واقعی کلمه چرخ های شما را گرد می کنند.
درک فناوری، ضریب دنده و تئوری موجود به شما کمک می کند پدال را نرم تر، سریع تر و بیشتر انجام دهید.
با این حال، برای کسانی که تازه وارد این ورزش شده اند، دنده های دوچرخه کوهستان شما ممکن است با انواع دیگر چرخ دنده های دوچرخه ای که در گذشته استفاده کرده اید متفاوت باشد. در این راهنما، ما بررسی می‌کنیم که چرخ‌دنده‌های دوچرخه کوهستان چیست، چگونه از آنها بهترین استفاده را کنیم و چگونه بهترین دنده را در مسیر انتخاب کنیم.
دنده های دوچرخه کوهستان چیست؟
پس از مونتاژ، پیشرانه به جزء کلیدی دوچرخه کوهستان شما تبدیل می شود. - اندی لوید / رسانه ما
وقتی پدال های دوچرخه کوهستان خود را به سمت پایین فشار می دهید، نیرویی که ایجاد می کنید توسط پیشرانه به چرخ عقب منتقل می شود و دوچرخه را به جلو می راند.
اینکه چقدر راحت می‌توانید پدال‌ها را بچرخانید، با نسبت دنده بین حلقه زنجیر جلو و چرخ دنده عقب تعیین می‌شود. این نسبت دنده همچنین سرعت شما را تعیین می‌کند (با چه سرعتی پدال‌ها را می‌چرخانید) و چقدر فاصله رو به جلو در هر حرکت پدال به دست می‌آید.
دنده‌های دوچرخه کوهستان به شما امکان می‌دهند تا نسبت دنده خود را متناسب با شیب مسیر، میزان تلاش و میزان مسافتی که می‌خواهید در هر حرکت پدال طی کنید، انتخاب کنید.
با تطبیق وسایل خود با شیب مسیر، می توانید در کارآمدترین سرعت برای خود باقی بمانید و مصرف انرژی اضافی را به حداقل برسانید.
دنده های دوچرخه کوهستان چگونه کار می کنند؟
پیشرانه‌های 1x انتخاب استاندارد برای دوچرخه‌های کوهستانی مدرن و eMTB هستند که به دلیل برد، قابلیت اطمینان و عملکرد آنها مورد توجه قرار می‌گیرد. - ایان لینتون / رسانه ما
رایج ترین سیستم دنده ای که در دوچرخه های کوهستانی مدرن یافت می شود، پیشرانه خارجی 1x است.
این پیشرانه از یک حلقه زنجیر جلو (از این رو نام '1x') و یک کاست با برد وسیع در عقب تشکیل شده است. دنده توسط یک دنده عقب تعویض می شود که توسط یک شیفتر نصب شده روی فرمان فعال می شود.
هنگامی که شیفتر فشار داده می شود، چرخ دنده زنجیر را به سمت بالا یا پایین نوار کاست حرکت می دهد تا به یک دنده بزرگتر یا کوچکتر تبدیل شود. در بیشتر موارد، چرخ دنده توسط کابلی هدایت می شود که آن را به شیفتر متصل می کند.
با این حال، در مورد گروه‌های الکترونیکی MTB مانند گیربکس Eagle SRAM، دنده ریل توسط یک سیگنال بی‌سیم فعال می‌شود و توسط یک موتور سروو یکپارچه حرکت می‌کند.
همچنین گاهی اوقات پیشرانه های قدیمی 2x و 3x در مسیر دیده می شوند. این پیشرانه‌ها به‌جای داشتن یک حلقه زنجیر و یک کاست با برد فوق‌العاده، برای جابه‌جایی بین حلقه‌های زنجیر و یک کاست کوچکتر در عقب، به یک دنده جلو متکی هستند.
نکات منفی یک پیشرانه 2x یا 3x برای دوچرخه سواری کوهستان افزایش پیچیدگی، کاهش احتباس زنجیر و محدوده دنده و وزن اضافی است.
نحوه استفاده از چرخ دنده در دوچرخه کوهستان
اکنون که مروری بر نحوه کار دنده های دوچرخه کوهستان داریم، بیایید نگاهی به نحوه استفاده از آنها در مسیر بیاندازیم.
نحوه تعویض دنده در دوچرخه کوهستان
این مهم است که لحظه ای با مکان و عملکرد شیفتر آشنا شوید تا وقتی صحبت از استفاده از دنده های خود در مسیر می شود، بتوانید با اطمینان بدون نیاز به نگاه کردن به شیفتر دنده خود را تعویض کنید.
به حداقل رساندن بار غیرضروری روی دنده ها هنگام تعویض دنده نیز مهم است. این باعث افزایش طول عمر آنها می شود و فرکانس لازم سرویس و احتمال مکانیکی مانند زنجیر قطع شده را کاهش می دهد.
به طور کلی، تمرین خوبی است که در حالی که قدرت زیادی را از طریق پدال‌ها وارد می‌کنید، به دنده‌های پایین‌تر (آسان‌تر) تعویض نکنید. حداقل به نظر می رسد و احساس وحشتناکی می کند، اما اگر به شدت تحت فشار قرار گیرد، می تواند به زنجیره آسیب برساند.
برای جلوگیری از این امر، سعی کنید قبل از شروع یک صعود شیب دار، به جای اینکه قسمتی از آن بالا بروید، دنده صحیح را تغییر دهید. تعویض دنده به دنده بالاتر (سخت تر) با قدرت کمتر مشکل ساز است، اما کمی دقت در زمان بندی تعویض دنده شما کمک زیادی می کند.
از کدام دنده و چه زمانی استفاده کنم؟
با توجه به رایج ترین پیشرانه های 1x که دارای 12 دنده هستند، مهم است که بدانید از کدام یک و چه زمانی استفاده کنید. - اندی لوید / رسانه ما
انتخاب دنده خوب به کارایی بستگی دارد. در حالت ایده‌آل، شما می‌خواهید در دنده‌ای باشید که به شما امکان می‌دهد پاهای خود را با سرعتی راحت بچرخانید و در عین حال از نیروی کافی برای ایجاد سرعت لازم برای مسیر پیش رو استفاده کنید.
این امر به ویژه در هنگام سوار شدن به یک مسیر موج دار بسیار مهم است. دنده خیلی بالاست و برای چرخاندن پدال ها فشار می آورید، دنده خیلی پایین است و پاهای خود را بدون پیشرفت زیاد می چرخانید.
نکاتی برای انتخاب دنده MTB مناسب
هیچ دنده ای برای همه وجود ندارد و انتخاب دنده شما به تناسب اندام، سرعت ترجیحی و شیب مسیری که در حال سوار شدن هستید بستگی دارد. اما نکات زیر، بر اساس آهنگ، به شما در انتخاب دنده مناسب و صرفه جویی در مصرف انرژی در این فرآیند کمک می کند.
1. صعودهای تدریجی طولانی
اگر سوار یک کوهنوردی طولانی آتش‌سوزی هستید، بهتر است با سرعت 80 تا 90 دور در دقیقه بچرخید.
در برابر وسوسه ساییدن یک چرخ دنده بزرگ مقاومت کنید - ممکن است جفت شما را تحت تاثیر قرار دهد اما پاهای خود را سریعتر می سوزانید.
2. صعودهای فنی کوتاه
در صعودهای کوتاه‌تر و از نظر فنی چالش‌برانگیزتر با موانعی مانند ریشه‌ها، صخره‌ها و پیچ‌های تنگ، حدود 60 دور در دقیقه را هدف بگیرید.
اگر لغزنده باشد، این کار به شما چسبندگی خوبی می‌دهد و بلند کردن چرخ جلو روی طاقچه‌ها را آسان‌تر می‌کند.
3. رسیدن به سرعت
اگر در حال چرخش به بیرون یا فشار دادن دنده ای هستید که خیلی سخت است، نمی توانید در هنگام شتاب گیری حداکثر قدرت را به پدال ها اعمال کنید.
به سختی تا حدود 100 دور در دقیقه بچرخید، سپس یک دنده را هر بار در عقب پایین بیاورید. شما می توانید دنده را با برق پایین بیاورید.
4. بزرگتر بهتر نیست
فشار دادن بیش از حد بزرگ یک دنده برای پاها سخت است و همچنین می‌تواند بررسی ویژگی‌های دنباله‌دار مانند ریشه‌ها و کنده‌ها و بهبود پس از از دست دادن غیرمنتظره چنگال را سخت‌تر کند.
نسبت دنده دوچرخه کوهستان
محدوده دنده تفاوت بین بالاترین و پایین ترین دنده کاست را به شما می گوید. - اندی لوید / رسانه ما
تعداد دنده های روی کاست شما اگر محدوده دنده وسیعی نداشته باشد، معنی زیادی ندارد.
محدوده یک کاست با تقسیم تعداد دندانه های بزرگترین دندانه بر تعداد دندانه های کوچکترین آن تعیین می شود.
برای مثال، کاست 12-speed SRAM GX Eagle T-Type را در نظر بگیرید. این دارای محدوده دنده 10 تا 52 تن است، بنابراین می توانیم نسبت دنده آن را با استفاده از فرمول زیر مشخص کنیم:
52/10=5.2=520% محدوده
بنابراین، انتخاب زنجیر از کجا وارد بازی می شود؟ همانطور که مشخص کردیم، انتخاب کاست شما محدوده دنده پیشرانه 1x شما را تعیین می کند. با انتخاب حلقه زنجیر خود، بسته به ترجیحات خود می توانید دنده را به بالا یا پایین تغییر دهید.
یک زنجیر کوچک، مانند 28 تن یا 30 تن، کمترین (آسان ترین) دنده ممکن را برای صعود به شما می دهد. یک زنجیر بزرگ، مانند 34 یا 36 تن، به شما امکان می‌دهد در بالاترین (سخت‌ترین) دنده سریعتر رکاب بزنید.
بیشتر دوچرخه‌های کوهستانی دارای یک حلقه زنجیر 32 تنی به‌عنوان استاندارد هستند، زیرا سطح میانی محکمی را فراهم می‌کنند.
اگر می‌خواهید بفهمید از چه نسبت دنده‌ای استفاده می‌کنید، فقط باید تعداد دندانه‌های زنجیر خود را بر تعداد دندانه‌های چرخ دنده عقب انتخابی خود تقسیم کنید.
برای مثال، اگر یک کاست 10-52t و یک زنجیر 32 تنی داشتید و می‌خواستید نسبت دنده خود را در پایین‌ترین و بالاترین دنده خود محاسبه کنید، معادلات به صورت زیر خواهد بود:
کمترین نسبت دنده: 32/52 = 0.615
بالاترین نسبت دنده: 32/10 = 3.2
اکنون، بیایید نگاهی گذرا به نسبت‌های دنده‌های یک پیشرانه قدیمی‌تر 2x10، مانند SLX 2013 شیمانو بیندازیم. در آن زمان، پیشرانه با مجموعه‌ای از حلقه‌های زنجیر 38/24 تنی و یک کاست 11-36 t ارائه شد.
با استفاده از همان فرمول های بالا، می توانیم محدوده دنده کاست و کمترین و بالاترین نسبت دنده پیشرانه را تعیین کنیم.
محدوده دنده کاست 11-36t:36/11=3. 27=327% محدوده
کمترین نسبت دنده: 24/36 = 0.666
بالاترین نسبت دنده: 38/11 = 3.45
چرا دنده های من خوب کار نمی کنند؟
نگهداری و تمیز کردن مناسب برای حفظ روان کارکردن چرخ دنده ها بسیار مهم است. - هالفوردز
مانند تمام اجزای دوچرخه کوهستان، تعمیر و نگهداری منظم برای کارکرد روان دنده شما بسیار مهم است.
تمیز کردن و روغن کاری پیشرانه خود پس از هر سواری توصیه می شود، اما حتی با نهایت دقت، هنوز چند چیز وجود دارد که می تواند دنده های شما را از بهترین عملکرد خود باز دارد.
کابل های دنده جدید مستعد کشش کابل هستند، جایی که کابل چرخ دنده در چند اولین استفاده خود تحت بار رشد می کند. کابل کشیده باعث تغییر ناهماهنگ و مبهم می شود و معمولاً می توان آن را با استفاده از تنظیم کننده های بشکه روی شیفتر یا دنده برای کشش کابل رفع کرد.
گاهی اوقات، مشکلات دیگری ممکن است به دلیل ساییدگی و پارگی در حین سواری به وجود بیاید، مانند خراب شدن دایرکتوری ها از تراز یا پیچ های محدود که نیاز به تنظیم مجدد دارند. در این مورد، وقت گذاشتن برای ایندکس کردن کامل چرخ دنده‌ها، احتمالاً مشکل را برطرف می‌کند یا آنچه را که برای اصلاح آن باید انجام شود برجسته می‌کند.
یک زنجیر به شدت فرسوده همچنین باعث عملکرد ضعیف تعویض دنده می شود و همچنین شما را در معرض خطر پارگی زنجیر قرار می دهد. استفاده مداوم از زنجیر فرسوده همچنین باعث تسریع سایش سایر قسمت‌های پیشرانه شما می‌شود، بنابراین مهم است که با بررسی منظم اینکه آیا زنجیر شما نیاز به تعویض دارد یا خیر، بالای آن بمانید.
مزایای پیشرانه های الکترونیکی MTB چیست؟
اینجا سیم نداره در عوض، چرخ دنده از طریق یک باتری کوچک تغذیه می شود و از طریق بلوتوث کنترل می شود. - اندی لوید / رسانه ما
به‌عنوان آخرین نوآوری در دنده‌های دوچرخه کوهستان، هیاهوی زیادی پیرامون پیشرانه‌های الکترونیکی بی‌سیم وجود دارد.
مزیت اصلی تعویض الکترونیکی نسبت به دنده های مکانیکی افزایش قوام است. کابل‌های دنده می‌توانند در طول زمان کشیده شوند، به این معنی که برای ایجاد تغییرات واضح باید دوباره کشش داده شوند.
از طرف دیگر، تعویض الکترونیکی هر بار دقیق و دقیق است. پس از نصب صحیح، نیاز به تنظیم کمی یا بدون نیاز دارد.
تعویض دنده تقریباً فوراً در یک پیشرانه بی‌سیم اتفاق می‌افتد و سواران را قادر می‌سازد تا در بخش‌های فنی مسیر سریعتر و دقیق‌تر جابجا شوند.
پیشرانه‌های بی‌سیم قیمت بالایی دارند، اگرچه می‌بینیم که فناوری به آرامی به گزینه‌های مقرون‌به‌صرفه‌تر می‌رسد.
همچنین باید به خاطر داشته باشید که قبل از اینکه برای سواری حرکت کنید، مطمئن شوید که باتری‌هایتان شارژ شده‌اند، یا در صورت تمام شدن آب، خطر گیر کردن در یک دنده را دارید.
گیربکس دوچرخه کوهستان چطور؟
گیربکس ها نویدهای زیادی دارند، اما هنوز راه زیادی برای تبدیل شدن به انتخاب محبوب دارند. - میک کرکمن / رسانه فوری
کثیفی، گودال‌ها و کثیفی‌ها می‌توانند در پیشرانه‌های معمولی دوچرخه کوهستان ویران کنند. از طرف دیگر گیربکس ها کاملاً محصور شده و از عناصر جدا شده اند. پس چرا آنها بازار اصلی MTB را در دست نگرفته اند؟
برای استفاده در دوچرخه های کوهستانی، گیربکس ها باید در قسمت پایین قاب نصب شوند. چرخ دنده های هاب عقب (همانطور که در برخی از دوچرخه های شهری دیده می شود) به دلیل توزیع وزن نامطلوب آنها قابل بحث نیستند. این نیاز به یک قاب سازگار با گیربکس سفارشی اولین مانع را ایجاد می کند.
گیربکس ها نیز نسبت به پیشرانه های خارجی سنگین تر هستند و می توانند به طور قابل توجهی کشش داشته باشند. ارگونومی شیفتر در مقایسه با ماشه‌های مدرن هنوز ضعیف است و شما فقط می‌توانید در حین حرکت در آب جابجا شوید.
با این حال، انکار دوام آنها، به خصوص در شرایط چالش برانگیز، دشوار است. حذف وزن چرخ دنده و کاست از چرخ عقب نیز عملکرد سیستم تعلیق را به طرز چشمگیری افزایش می دهد.
در حالی که آنها مزایای امیدوارکننده ای را ارائه می دهند، هنوز پیشرفت های مهمی وجود دارد تا بتوانیم گیربکس هایی را که پیشرانه های خارجی را به چالش می کشند به عنوان استاندارد جدید MTB ببینیم.
